جهش تولید | چهارشنبه، ۳۰ مهر ۱۳۹۹

جعفر عبدالملکی مدیر کل صدا و سیمای مرکز کردستان

جعفر عبدالملکی مدیر کل صدا و سیمای مرکز کردستان

 

اصولا هر جشنواره ای در هر زمینه ای (از گردشگری و علم و فناوری گرفته تا ادبی و فرهنگی و هنری و ...) با هدف ایجاد رقابت، معرفی آثار، افزایش کمیت و کیفیت، بالا بردن سطح آگاهی و فهم عمومی و تخصصی، ایجاد تنوع، رویارویی و آشنایی اهل فن در آن حوزه و در نهایت تعالی و رسیدن به کمال در آن حوزه تخصصی راه اندازی و برگزار می شود. در این میان اما جشنواره های فرهنگی و هنری نمود بیشتر و پررنگ تری دارد و هرچه سطح آن به لحاظ جغرافیایی (محلی، استانی، ملی، منطقه ای و بین المللی) بالاتر باشد با استقبال بیشتر مردم و مخاطبان همراه می شود.

جشنواره تولیدات رادیویی و تلویزیونی مراکز، ابتکار جالب و فرصت بی بدیلی برای استان هاست که همواره موجب ایجاد شور و نشاط و رقابت سالم بین هنرمندان و حتی مردمان استان میزبان شده است. به همین خاطر است که می گویند جشنواره، آیینه تمام نمای مراکز و رنگین کمان قومیت هاست.

از آنجایی که غایت هر هنرمندی و هر مدیری، طی کردن پله های ترقی و رسیدن به قله های افتخار و موفقیت که همانا رضایت مردم و درخشش در جشنواره ها و به زبان ساده دیده شدن است، اولین کارکرد جشنواره مراکز این است که مدیران و هنرمندان همیشه و در تمامی مراحل خلق یک اثر هنری، نیم نگاهی به جشنواره و کسب جایزه دارند. این مهم چنان بر ذهن و فکر مدیر اثر می گذارد که خواسته یا ناخواسته از ایده تا دیده به فکر اثری متفاوت و بکر است تا بلکه دیده شود.

بنابراین فارغ از نوع داوری ها و اعتراض ها و انتقاداتی که معمولا به نوع انتخاب ها می شود، باید گفت وجود جشنواره به خودی خود تأثیر مستقیم و غیرقابل انکار در تولید آثار دارد. زمانی که یک مدیر به فکر اجرای تعهدات می افتد، در اولین گام باید دست به انتخاب بزند و این انتخاب ها، موارد متعددی همچون انتخاب و انتصاب معاونین، مدیران، انتخاب عوامل تولید، خصوصا تهیه کننده، انتخاب سوژه ها، لوکیشن، حتی میزان تخصیص بودجه و هزینه گذاری و ... می شود. این انتخاب ها، هرکدام به نوبه خود سهم بزرگی در تولید یک اثر فاخر فرهنگی دارند. بنابراین یک مدیر با کار بسیار سختی روبه رو است; از یک طرف باید دل مخاطبان را به دست بیاورد و از طرف دیگر نگاه سخت گیرانه و موشکافانه داوران را معطوف به آثارش کند، بلکه با اقبال و پذیرش آنان مواجه شود. این چنین است که کوچک ترین اشتباه در هر مرحله از کار، خصوصا در انتخاب ها، می تواند مسیر پرتلاطم و پرفراز و نشیب نیل به سرمنزل دیده شدن را دچار انحراف کند. چه بسا سوژه های بی نظیری در تولیدات مراکز کشف و حتی به مرحله تولید هم رسیده اند اما به خاطر فقط یک یا چند انتخاب غلط، هرگز مورد توجه داوران قرار نگرفت.

مرحله پس از انتخاب، مرحله نظارت هاست. نظارت در اینجا به معنای هدایت و کنش ورزی است. نظارت مرحله عملیاتی تر تولید است. در نظارت ها مشخص می شود که اثری راه درست را می رود یا از مسیر طراحی شده خارج شده است. در مرحله نظارت ممکن است مدیر متوجه اشکالات و ایرادهای کار شود و برای برگرداندن موتور محرکه و پیشران موفقیت به مسیر اصلی خود، دست به تغییراتی بزند. در هر صورت تمامی عناصر در خدمت این اندام واره پویا و فعال قرار می گیرند تا اثر مطلوب و موردنظر تولید و عرضه شود.

یکی از نکات قابل توجه دیگر که ذهن و روح و روان یک مدیر را درگیر می کند، میزبانی جشنواره  است. می توان برگزاری جشنواره در هر استانی را به میزبانی جام جهانی فوتبال اما در مقیاسی بسیار کوچک تر تشبیه کرد. هر فردی آرزو دارد روزی، کشورش آوردگاه جام جهانی شود. هرچند شاید قیاسی بسیار دور از ذهن باشد اما اینجا هم هر مدیری دوست دارد، استانش روزی میزبان جشنواره مراکز باشد تا تأثیرات مستقیم جشنواره بر توسعه فرهنگی و گردشگری استان را حس کند.

 بنابراین جشنواره مراکز با ایجاد رقابت سالم بین 33 مرکز، به بستری مناسب برای ارتقای سطح کیفی آثار تولیدی مراکز و "نمایش خود" و فضایی برای عرضه اندام تبدیل شده است. با این وجود به نظر من حلقه مفقوده جشنواره، فراموشی مخاطبانی است که آثار برای آنها تولید می شود و بزرگ ترین آثار هنری دنیا بدون مخاطب، ارزشی نخواهند داشت.

جعفر عبدالملکی مدیر کل صدا و سیمای مرکز کردستان