جهش تولید | شنبه، ۳ آبان ۱۳۹۹

مصطفی یادگار، صدا و سیمای مرکز یزد

مصطفی یادگار، صدا و سیمای مرکز یزد

 

سلام . لطفا خودتان را معرفی کنید ؟

مصطفی یادگار هستم. متولد 57 و فارغ التحصیل رشته گرافیک و عضو افتخاری  انجمن انیمیشن سازان ایران.

 

علاقه تان به انیمیشن و کار در این حوزه از کی آغاز شد و چند سال است در این حوزه فعالیت دارید ؟

الان 18 سال است که در حوزه تولید انیمیشن فعالیت دارد. اولین انیمیشن  ساز یزد و جزو اولین های ایران. میگویم اولین، چون تا آن زمان کسی کار نکرده بود وقتی میگفتم انیمیشن میسازم ، اطرافیانم میگفتند انیمیشن چیه  ؟!

تازه دیپلم نقاشی گرفته بودم، دستم در طراحی خیلی قوی بود و همیشه در مدرسه مورد تشویق قرار میگرفتم. یک روز یکی از معلم های سال آخرم تماس گرفت و گفت نماینده یکی از شرکتهای خارجی برای معرفی نرم افزار انیمیشن سازی به ایران آمده و جلسه ای هست که تو را معرفی کردم .

آن جلسه ی 4 ساعتی در تهران برگزار شد و من عین 4 ساعت را فقط گوش دادم . وقتی از جلسه بیرون آمدم ، گفتم من انیمیشن میسازم. آنقدر برایم جذاب بود برگشتنم به یزد همانا و شروع کار انیمیشن همان. وقتی این کار را شروع کردم نه کتاب آموزشی ای بود و نه اینترنت به شکل امروزی فراگیر. با آزمون و خطا در فضای نرم افزار شروع کردم. با دیکشنری گزینه ها را معنا میکردم

و پیش میرفتم. سال 79 که شروع کردم ، خانواده ام به واسطه شرایط کاری پدرم در یزد نبودند.حدودا یک سال و نیم، خودم بودم و یک کامپیوتر خیلی ساده. ساعتها درگیر طراحی و آزمون خطا میشدم، هفته ها از خانه بیرون نمیرفتم و فقط گاهی تلفنی با دوستانم که در تهران انیمیشن را شروع کرده بودند صحبت میکردم . اواخر سال 80 بود که یک کار 7 دقیقه ای سه بعدی تولید کردم. " زبل کوچولوهای فضایی " از صفر تا صد را خودم ساختم حتی فیلمنامه و داستان از ذهن خودم بود. کار ساده ای بود اما وقتی درکنار

کارتون ها و برنامه های کودک آن زمان تلویزیون قرار میگرفت، سه بعدی و واقعی بود.

سرانجام آن کار چه شد ؟

اواخر سال 80 بود که به شرکت صبا بردم. بدون وقت قبلی رفته بودم، گفتم یک کار آماده سه بعدی دارم  مستقیم به دفتر مدیریت بردند. آن زمان آقای مسعود شاهی مدیر صبا بودند.پشت در منتظر بودم ، بعد از چند دقیقه آقای شاهی از اتاقشان بیرون آمدند ، از جا بلند شدم ، گفتند آقای یادگارشمایی؟ گفتم بله ، دستم را گرفتند مرا به اتاقشان بردند. من شکه شده بودم، اما ایشان  خیلی صمیمی، سر صحبت را باز کردند و سئوالاتی در مورد کارم پرسیدند.بعد به یکی دونفر از مدیرانشان زنگ زدند و هماهنگی هایی انجام دادند . همان روز کارم را 8 میلیون خریدند و چک دادند، که برای آن زمان پول زیادی بود.

آن کار 7 دقیقه ای چندین بار از تلویزیون پخش شد.

 

از آن موقع تا الان چند کار تولید کردید و الان مشغول چه کاری هستید ؟

بعد از آن با جدیت بیشتر و البته پشتوانه مالی خوبی که کار اولم برایم  داشت ادامه دادم . استودیوی پویا نمایی هومان را تاسیس کردم، با نویسنده

های انیمیشن آشنا شدم ، تیم 3 نفره ای تشکیل دادم و کارهای بیشتری ساختم. آن زمان تنها متولی انیمیشن در ایران شرکت صبا بود و تا سال 86 به سفارش صبا 700 دقیقه انیمیشن تولید کردیم. بعد از آن به سفارش صدا و سیمای مرکز سمنان یک کار 10 دقیقه ای ساختم با موضوع پیامبر اکرم. آن کار خیلی استقبال شد و در مناسبتها بارها پخش میشد. بعد از آن  با صدا و سیما کارهای بیشتری ساختم  که غالبا به سفارش مرکز یزد بود و حدود 1000 دقیقه کار است. مجموعه کشتیبان ایرانی ، بچه های شیرکوه، ماجراهای برفخونه،و آخرین کارم که اواخر سال 96 تحویل شد "ماجراهای تی تی".

در حال حاضر هم مشغول پیش تولید یک کار 13 قسمتی با موضوع معرفی یزدهستم.با توجه به ثبت جهانی شهر یزد ،جاذبه ها و پتانسیل های زیاد این استان، معرفی دیدنی ها و سبک زندگی گذشتگان برای کودکان و نوجوانان موضوع جذابی خواهد بود .

 

از ميان انیمیشن‌هایی که در دوره‌ى نوجوانی دیدید، کدام انیمیشن شما را بيش‌تر تحت‌تأثیر قرار داد؟

شیرشاه . طراحی شخصیتها، فضاهای گرافیکی و حتی دیالوگهایش را از حفظم.

 

آیا مراحل ساخت انیمیشن هم مانند نتیجه‌ى نهایی کار، جذاب و هیجان‌انگیز است؟

اگر جواب شخصی من را بخواهد، هیجان انگیزتر از ساخت انیمیشن شغلی نیست.  اما این را هم بگویم کار انیمیشن بسیار پر زحمت و زمان بر است. دقت و تمرکز زیاد میخواد و صبر و تحمل بالا. اما علاقه و اشتیاق برای دیدن خروجی آنچه از ذهن تو به کاغذ میرود و جان میگیرد همه را آسان میکند.

 

در حال حاضر در شرکت شما چند نفر مشغول به این کار هستند و شما در کنار کار تولید، بحث آموزش هم دارید ؟

ما یک تیم 9 نفری ثابت داریم و در پروژه های مختلف بنا به نیاز طراح، مدلساز یا انیماتور به گروهمان اضافه میشود. که همگی در این رشته تحصیل کرده و البته مهم تر از آن تجربه و سابقه دارند.  متاسفانه کار گروهی در ایران خیلی سخت است و نگه داشتن یک گروه ثابت نیروی کار هنری به ویژه حرفه ای مانند انیمیشن که زحمت و حوصله زیادی میخواهد کار ساده ای نیست. من از سالهای ابتدایی که انیمیشن را آغاز کردم گروهم را خودم آموزش دادم ، فریم به فریم همراهی کردم و نیرو پرورش دادم اما متاسفانه وقتی به سطحی از دانش میرسند عموما میخواهند مستقل باشند.البته من از این بابت هم خوشحالم ، حاصل آموزش های من حداقل چند شرکت انیمیشن سازی در یزد است. نیروهایی که حتی وقتی میخواستند بروند

خودم برایشان کار پیدا کردم و یا برای کار معرفی شان کردم .

در حال حاضر ما به صورت ماهانه در استودیو خودمان کارگاه آموزشی داریم. اطلاعات را به اشتراک میگذاریم، نرم افزار های جدید را بررسی و آموزش میدهیم و تا حد امکان سعی میکنیم سطح علمی گروه را یکسان سازی و ارتقاء دهیم.

 

به نظر شما اوضاع انیمیشن ایران چگونه است و شما انیمیشن ایران را چگونه میبینید؟

متاسفانه یا خوشبختانه ، انیمیشن هم سخت افزاری است و هم نرم افزاری.  البته این دو در یک کفه ترازو هستند و کفه دیگر ذوق، استعداد و دانش است.

حالا شما خودتان دو دوتا چهارتا کنید که برای ایجاد تعادل و حصول نتیجه  رضایت بخش چقدر از راه را رفته ایم.

وابسته بودن این حرفه به سخت افزار و نرم افزار های به روز دنیا، جنبه مالی قضیه است که همین موضوع انیمیشن را شغلی هزینه بر و نیازمند حمایت مالی میکند . از طرفی نیروی کار حرفه ای در ایران خصوصا طی سالهای گذشته رشد بسیار خوبی داشته. من عقیده دارم هنرمندان انیمیشن ایران از حیث هنر ذاتی و خلاقیت جایگاه خوبی دارند و تجربه این را نشان داده که در شرایط حمایت و حضور امکانات لازم تولیدات بسیار خوبی داشتیم که در جشنواره های داخلی و خارجی مطرح شده اند. اما با توجه به سرعت رشد تکنولوژی، نیاز به آموزش و به روز رسانی دانش همواره وجود دارد و برگزاری نشستها، جشنواره ها و کارگاههای سراسری به شدت احساس میشود.

هرچند برای رسیدن به جایگاهی که انیمیشن در دنیا دارد باید یک عظم مدیریتی بزرگ ایجاد شود از سطح کلان تا خرد.اگر مدیران مربوطه خصوصا در حوزه های متولی اراده کنند قطعا این حرکت سریع تر و نتیجه بخش تر خواهد بود.